اقیانوس شناسی

شاید واقعا توهم گرفته بودم وقتی انتظار داشتم موجی به راه افتد تا همه برای نشریه  فعالیت کنند و هرکسی حتی فقط به اندازه پخش کردن نشریه نقشی در راستای اهدافمان ایفا کند.

چرا که امروز بعد حدود دو ماه هنوز که هنوز است برخی ها میگویند نشریه تان و من هنوز حسرت میخورم برای آن روزی که شاید هرگز محقق نشود روزی که همه بگویند نشریه مان شاید فقط بازی با کلمات به نظر بیاید اما برای اعضای نشریه واقعا خیلی مهم است که بگویند نشریه تان یا نشریه مان 

خیلی برایمان مهم است که خود بچه ها بیایند و دنبال کارهای نشریه را بگیرند به جای اینکه ما سراغ آنها برویم

و مثل یک سریال تکراری آخر کار که میرسد فقط میگوییم چرا نشریه ضعیف شد و یا چرا بهتر از این نشد ...

درست همین جاست که باید گفت نشریه وقتی به کمال خواهد رسید که سردبیر تصمیمات راهبردی بگیرد واهداف راتعیین کند نه اینکه به حداقل رضایت دهد و مدام عدم همکاری بچه های اقیانوس را نظاره گر باشد

کاش این را میدانستیم که نه نشریه اقیانوس شناسی در خدمت یک نفر است و نه یک نفر درخدمت نشریه.......

بیایید کاری نکنیم که سردبیر مان از قبول مسئولیت رهبری بچه های نشریه پشیمان شود .

و نگذاریم آوای اقیانوس قبل ازشکوفایی طعم تلخ غروب را بچشد ونیستی را در آغوش کشد.

با نهایت سپاس